ทองอินทร์ รุ่งเรือง
โอย... ฟ้าเอ๊ยฟ้าฮ้องแล้ง เศรษฐกิจมันแพงอันแนวแบงค์บ่เป็นค่า ล่ะการครองชีพนานาซ่างมาสูงอยู่เจิ่นเทิ่น... แบงค์... ค่าบ่หลาย น้อล่ะนาย... ละหน่าม
เหลวบาดนี่ โลกคนเฮาสูมื่อนี่ก้าวเข้าสู่ความเจริญเด้อพี่น้อง
เกินว่าศิวิไลซ์แฮงผู้แต่งโตโซว์ร่าง
ย่างนำทางบ่เห็นหญ้าสิมาคลุมหุ้มห่อ
ไผน้อมัวแต่คร้านบ่ทันบ้านดอกอื่นเขา
ล่ะฟ่าวแนเด๋อฟ่าวตื่นเดิกเด้อลุกเซ้าหาข้าวใส่ในพุง,,เด้อพี่น้อง
พยุงโตไปตามยุคเมื่อสมัยเจริญแล้ว
อย่าสิมัวเมายุ่งนำตัณหามัวมืดโลภ
โกรธหลงจงหลีกเว้น ให้เอาถิ่มอย่าห่วงหา
เด้อพ่อลุงเด้อแม่ป้าให้บอกลูกสอนหลานนี่แหล่ว
ฟ่าวขวนขวายหามาเรื่องวิชาดอกความรู้
คันบ่มีความฮู้สิเอาหยังไปสู่เพิ่น
สู่กับความเจริญ สู่ความเห็นแก่โต
ของคนเฮาสูมื่อนี่ดอกมีล้นดอกอังหลาย
ผมขอบอกน้องอ้ายเฮาต้องเพิ่งเด้อโตเองนี่แหล่ว
เอาโตไผโตมันสิเพิ่งกันบ่มีได้
จงทำใจให้หนักแน่น
อย่าคลอนแคลนเจ้าไหวหวั่น
ล่ะเดียวนี่เขาไปเที่ยวฮอดดวงจันทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น